Cumplimos 15 años en la Sala Teatro Ensalle

Por favor, ténteo novamente máis tarde

  • Viernes
  • 11
  • Junio
  • 20:00
  • Sabado
  • 12
  • Junio
  • 20:00
  • Domingo
  • 13
  • Junio
  • 20:00

Por favor, tenteo novamente máis tarde
é un intento de supervivencia
é querer fuxir do ruído
é compartir espazo sen ollarnos mentres morremos por facelo
é buscarme e é buscarte

En escena dúas persoas, cada unha co seu mundo, inmersas no ruído, transitan polas súas obsesións e desamparos.
A dramaturxia constitúese arredor do pensamento individual, anulando a posibilidade de comunicación inda que esteamos, paradoxalmente, propiciando o encontro.
Acompañando esta individualidade: o ruído.
Con todo, queda lugar para a esperanza, quizais lonxe das promesas de felicidade que nos ofertan os mass media: Que tal se nos miramos aos ollos?

Ficha artística

 

 

Daniel Casquero y AveLina Pérez
Dirección e dramaturxia: AveLina Pérez
Iluminación: Pedro Fresneda
Composición musical : Ramon Raíndo
Vídeo: Jesús Tejada
Coproduce: CDG e Teatro Ensalle
Colabora: A Casa Vella e Xerme Asociación Veciñal

AveLina Pérez

Formada en interpretación na escola Santart. Titulada en dirección de escena e dra-maturxia pola ESAD de Galicia.
Comeza como directora da Compañía Teatro do Lume e recentemente crea un novo proxecto escénico: AveLina Pérez, que abarca as producións propias, a escrita teatral e a impartición de obradoiros.

Directora e dramaturga e actriz das pezas:
Vaguedás, A que non podes dicir cocacola, Reconvertindo espazos (co- creadora), Gañaremos o pan coa suor da túa fronte, Os cans non comprenden a Kandinsky (pre-mio Coiro de pita da Sala Ingrávida) e Deixa de tocala, Sam.
Moi vinculada ao Teatro Social, durante anos dirixiu o grupo intercultural de teatro do Milladoiro, así como os obradoiros de mulleres de Porto do Son e de Mondariz, con varias postas en escena.
Acada varios premios en dramaturxia. Recentemente recibe os premios Álvaro Cun-queiro coa peza Ás oito da tarde, cando morren as nais e o Abrente de Textos teatrais 2018, con O día no que bicar a terra.
Cunha concepción teatral moi ligada ao terreal, ao social, na busca de converter o cotiá en extracotiá, e sempre transitando por un humor acedo e duro, concibe a escena como un lugar de encontro, un lugar no que a dignidade exista aínda que estea camuflada, agochada , deformada, pero sempre presente.

Saber más